Τρίτη, 6 Απριλίου 2010

Το Πάσχα των Νεοελλήνων : Ένας ακήρυκτος πόλεμος

Το τριήμερο του Πάσχα, 31 συμπολίτες μας έχασαν την ζωή τους , κατά κύριο λόγο θυσία στον Μολώχ της ασφάλτου  - κάποιοι ωστόσο άφησαν την τελευταία τους πνοή στα πλαίσια της χαράς τους που ο Θεάνθρωπος ξανα-αναστήθηκε και πάλι, μεσ' τα πανηγύρια τους οι άνθρωποι, αλλουνού του έσκασε το βεγγαλικό στα χέρια, άλλος πήγε από μπαλωθιά κατά λάθος - στην Πέλλα παρακαλώ κι όχι στη Κρήτη -  άλλος έγινε παρανάλωμα πυρός επειδή εξερράγησαν μέσα στο αυτοκίνητο του αυτοσχέδια βεγγαλικά που μετέφερε για την Ανάσταση, και ένα 12 χρονο κοριτσάκι κοντεύει να χάσει το φώς του πάλι από αυτοπροωθούμενο βεγγαλικό...

Το ότι σαν λαός σκοτωνόμαστε κάθε Πάσχα , Χριστούγεννα ή σε οποιαδήποτε άλλη μαζική έξοδο,  στην άσφαλτο, είτε γιατί έχουμε μάθει να παίρνουμε τα διπλώματα με μέσον δι' αλληλογραφίας είτε γιατί το οδόστρωμα που κινούμαστε μπορεί να συγκριθεί σε ποιότητα μόνο με περιφερειακούς δρόμους της Καμπούλ ή της Μοσούλης , είναι μια παθογένεια  που δεν ξέρω αν και πότε μπορέσουμε να την ξεπεράσουμε. Κι άντε αυτός που οδηγεί μεθυσμένος ή νομίζει πως το Φιατάκι του είναι Άστον Μάρτιν και την οδηγεί στο όριο, είτε είναι ηλίθιος και προσπερνά από δεξιά, ή πάλι το κόκκινο φανάρι το βλέπει για πράσινο, θέλει σώνει και καλά να σκοτωθεί, δεν έχει κανένα απολύτως δικαίωμα να παίρνει μαζί του κι εκείνους που συνταξιδεύουν μαζί του ή όλους εκείνους που για κακή τους τύχη βρεθούν στο διάβα του....

Δεν ξέρω τι μέτρα μπορεί να πάρει η Πολιτεία για να αντιμετωπίσει την ηλιθιότητα, ειλικρινά...

Ωστόσο ρεαλιστικά, μια καλή αρχή είναι να δίνει τα διπλώματα οδήγησης αξιοκρατικά κι όχι κάτω απ' το τραπέζι. Ένα πολύ σημαντικό βήμα είναι επίσης να βελτιώσει την ποιότητα των δρόμων - όλοι λίγο πολύ ξέρουμε πως γίνονται οι δρόμοι στην Ελλάδα : "Κουμπάρε πάρε το έργο κατασκευής από την πίσω πόρτα, μοίρασε τις μίζες σου εκεί που πρέπει κι όλα καλά..." ... Έλα όμως που ο κουμπάρος , υπολογίζει τις μίζες του μέσα στο κόστος και δεν θα βάλει τα υλικά που κάνουν 100 , θα βάλει εκείνα που κοψοχρονιά τα πήρε από τη Ζουαζιλάνδη 50 και που θα ανοίξουν σαν γαρύφαλλο με την πρώτη βροχή ή θα κάνουν λακκούβες  τόσο ευμεγέθεις , λες κι έπεσε  μετεωρίτης - έτσι στα καλά καθούμενα....
Ένα άλλο μέτρο είναι η σήμανση να είναι οδοσήμανση κι όχι ασταναπανεσήμανση ... Να ζητάμε όριο ταχύτητας 80 εκεί που δεν μπορούμε να πάμε ούτε κάν 30 και στην εθνική σε 3 λωρίδες ανά κατεύθυνση να ζητάμε 90 ανώτατο όριο, μάλλον έχουμε χάσει το μέτρο της σήμανσης, που δεν παίζει κανέναν άλλο ρόλο παρά εκείνο της παροχής πληροφορίας...Αν όμως , η πληροφορία δεν ανταποκρίνεται στα σημερινά δεδομένα, παύει να έχει οποιαδήποτε χρησιμότητα και κατά πάσα πιθανότητα γίνεται και άκρως επικίνδυνη...Ιδίως όταν έχουμε βάλει την όποια πινακίδα πριν 40 χρόνια, αγνοώντας πως τώρα πια και δέντρα και θάμνοι έχουν φυτρώσει μπροστά και η πινακίδα ούτε κάν φαίνεται...

(Μια παρένθεση που θα ήθελα να κάνω και είναι άσχετη με το θέμα, με την ευκαιρία έτσι όπως καταπιάσθηκα με την οδοσήμανση - αλλά που δεν είναι καθόλου άσχετη με το πως γίνονται οι δουλειές στην Ελλάδα - είναι το πως στο καλό μεταφράζουμε τις τοποθεσίες από τα ελληνικά σε λατινική γραφή ...Π.χ. Είστε Βρετανός, βρίσκεστε στην ΠΑΘΕ και θέλετε να πάτε Οινόφυτα...Τα ελληνικά σας δεν ξεπερνούν το kalimera / kalispera , άντε και κανένα efharisto' / parakalo'...Η πινακίδα που σας παραπέμπει στην επιθυμητή έξοδο, γράφει Oinofyta - ακριβής απόδοση της ελληνικής γραφής με λατινικούς χαρακτήρες , κάτι σαν greeklish ας πούμε...Εσείς όμως, Βρετανός όντας, το διαβάζετε Οϊνόφάϊτα , ψιλοϋποψιάζεστε πως πρόκειται για το ίδιο πράγμα, κι αν έχετε και ναβιγκάτορα στο car σας, μάλλον θα οδηγηθείτε με ασφάλεια στον προορισμό σας... Εγώ όμως που είμαι φορολογούμενος Έλληνας πολίτης , τυχαίνει να γνωρίζω τρεις γλώσσες πέρα από τη μητρική μου, εξοργίζομαι να βλέπω πινακίδες που έχουν πληρωθεί δέκα φορές πάνω από το πραγματικό τους κόστος και αυτοί που τις έφτιαξαν, να αγνοούν βασικούς κανόνες επικοινωνίας...Να αγνοούν πως από τα ελληνικά στα λατινικά, δεν μπορούμε να χρησιμοποιούμε διφθόγγους γιατί παραποιούμε το νόημα. Μπερδεύουμε αυτούς που υποτίθεται θέλουμε να εξυπηρετήσουμε...Στο τέλος τέλος δίνουμε την εικόνα μιας αναξιόπιστης Πολιτείας, που στο βωμό της μίζας (...πάλι κάποιος επιγραφοποιός έκανε τη καλή του..), κάνουμε μέχρι και τις οδοσημάνσεις μας με τέτοιο τρόπο που καταντά επικίνδυνος για όσους χρησιμοποιούν το ελληνικό οδικό δίκτυο...Τέλος παρένθεσης)

Όλα τα παραπάνω, αφορούν την ανόητη συμπεριφορά μας είτε σαν λαός είτε σαν συντεταγμένη Πολιτεία , πάνω στην άσφαλτο...

Το ότι μας προέκυψαν όμως και τα βεγγαλικά φέτος και καταγράψαμε περισσότερους νεκρούς απ' όσους είχε το εμπόλεμο Αφγανιστάν το τετραήμερο που μας πέρασε, είναι καθαρά αποκλειστικά ζήτημα της Πολιτείας, το να μην κάνει τα στραβά μάτια σε βλακώδεις παραδόσεις , στο σκάσιμο βεγγαλικών , στις μπαλωθιές ή  στον εξωφρενικά παράλογο πόλεμο ρουκετών μεταξύ χωριών στη Χίο. Δεν χρειάζεται να θρηνούμε κάθε χρόνο θύματα γιατί πάνω στη χαρά μας για την ανάσταση ενός θεού, παίζαμε με βεγγαλικά - αυτά τα γαμημένα αν δεν προσέξεις , σκάνε ή στα χέρια σου ή στα μούτρα κάποιου ανυποψίαστου. Η Πολιτεία όπως απαγορεύει την οπλοχρησία - λέμε για να λέγαμε δηλαδή, στην Κρήτη τα όπλα είναι περισσότερα από τους κατοίκους - πρέπει να έχει επί τέλους τη πολιτική βούληση ή να αστυνομεύσει τις εκκλησίες το βράδυ της ανάστασης ή αν δεν μπορεί να το κάνει , να καταργήσει την ίδια την γιορτή της ανάστασης....

Είναι ακραία η πρόταση, αλλά δεν μπορώ να καταλάβω πως την ανάσταση ενός θεού - για όσους στον 21ο αιώνα πιστεύουν ακόμη σε θεούς - επιτρέπεται να την πληρώνουμε με ανθρώπινες ζωές..

Κι επαναλάμβάνω...

Ο ηλίθιος που χαίρεται τόσο πολύ που αναστήθηκε ο Θεάνθρωπος παίζει με τα βεγγάλικα και σκάνε στα χέρια του - μιλώντας πάλι ακραία και τη αδεία του λόγου, σεβόμενος την αξία της ανθρώπινης ζωής , όποιος κι αν είναι ο εκλιπόντας - με "γεια" του με χαρά του...

Οι υπόλοιποι που χάνουν τη ζωή τους γιατί βρέθηκαν παραδίπλα στον βλαμμένο που θέλει να κάνει τον  εφέ του με μέσα που εκρήγνυνται , χάριν ενός παράλογου πανηγυριού, δεν φταίνε σε τίποτε - κι εκεί η Πολιτεία και λόγο έχει κι αποφάσεις πρέπει να πάρει...

2 σχόλια:

Αντίλογος είπε...

Καλά ρε Sabb. Εδώ η Τζούλια βγάζει 2ο DVD, εξαρθρώθηκε η τρομοκρατία και εσύ ασχολείσαι με τον εμφύλιο των δρόμων και τα έθιμα των ιθαγενών; Εξαιρετική προσέγγιση για δυο θέματα που θα έπρεπε να είναι στις άμεσες προτεραιότητες ενός πολιτισμένου κράτους..

Sabb είπε...

@Στοππάκιε, ο ποδηλάτης στην Ελλάδα αντιμετωπίζεται με τον ίδιο τρόπο που αντιμετωπίζεται κι ο πεζός - για να μην πω πως, έσοντας "εποχούμενος πεζός" απαξιώνεται διπλά σαν παρουσία στο δρόμο...Η οδηγική μας παιδεία είναι απαράδεκτη, κι είναι ίσως το μοναδικό θέμα που θα απαιτούσα περισσότερη αστυνόμευση - μια κι ο τσαμπουκάς των νεοελλήνων οδηγών περισσεύει...
Και τι δεν βλέπει κανείς...
Μωρά να τα κρατάνε μανάδες στην μπροστινή θέση στην αγκαλιά τους ή μερικοί εγκληματίες πατεράδες να τα έχουν στην αγκαλιά τους την ώρα που οδηγούν, τάχα για να παίζουν με το τιμόνι..
Προσπεράσεις από την βοηθητική λωρίδα για τα ασθενοφόρα στους μεγάλους αυτοκινητοδρόμους - έχω μαλώσει άπειρες φορές κατά την επιστροφή μου από την Χαλκιδική, όταν μπαίνουν κατά εκατοντάδες οι "ξύπνιοι" στην βοηθητική μισή λωρίδα για να προσπεράσουν το μποτιλιάρισμα από δεξιά...
Παρκαρίσματα πάνω σε στάσεις λεωφορείων ή σε στενά πεζοδρόμια και κύρια πάνω στις ράμπες για τους ΑΜΕΑ...
Και φυσικά, αν σταθείς σε διάβαση πεζών που δεν υπάρχει φανάρι, δεν υπάρχει περίπτωση να σταματήσει κάποιος για να περάσεις, βρε δεν πα να είσαι έγκυος με την κοιλιά μέχρι απέναντι ή να κουβαλάς καροτσάκι με παιδί..
Πιστεύω, πως κάποια πράγματα που είναι αυτονόητα στο εξωτερικό, δεν διδάσκονται στις σχολές οδήγησης, αλλά είναι μέρος της γενικής παιδείας των πολιτισμένων λαών, και δεν ξέρω τι μπορεί να γίνει για να αποκτήσουμε επί τέλους κι εδώ στη Ψωροκώσταινα οδηγικές συνήθειες τέτοιες που θα μπορούσαν κατά κάποιο τρόπο να μειώσουν το φόρο αίματος που πληρώνουμε σαν λαός κάθε χρόνο...
Θα χαρώ να διαβάσω το θέμα σχετικά με τις μεταφράσεις...
@Αντίλογε, έχεις δίκιο :)
Τζούλια, τρομοκρατία και spreads, το τρίπτυχο πλαίσιο πάνω στο οποίο - πλην εξαιρέσεων - στηρίζει η τηλεόραση την θεματολογία της...
Σ' ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια...